HISTORIZON

Een terugblik naar het heden

maandag, 28 november 2016 08:27

Yogyakarta

Geschreven door Piet Segers
Beoordeel dit item
(0 stemmen)

Laat ik beginnen met te zeggen dat ik veel en veel te weinig van de geschiedenis van dit mooie en interessante land af weet. Veel meer dan een beschouwing kan het dan ook niet zijn. Intens kan ik genieten van het gezelschap waarin ik mij bevind. Niet alleen Hans Bonke maar ook de andere medereizigers weten zo veel dat ik op die manier toch heel veel mee krijg. Heerlijk.

Vanmorgen met onze bus eerst naar het gebied van het paleis van de sultan, de Kraton.

Yogyakarta was in de periode 1945 - 1949 de hoofdstad van Indonesië. Niet door Nederland erkend maar voor hier een heel belangrijk deel van hun geschiedenis.

We bezochten het fort Vredenburg. Oorspronkelijk, in de VOC tijd, heette het Rustenburg, maar na het einde van de Javaanse oorlog in 1830 kreeg het de naam Vredenburg. Nu een museum over de periode 1945 - 1949. Tegen het fort aan staat een groot monument over 1 maart 1949. Nederland dacht dat de strijd gewonnen was en de staat Indonesië geen factor van enige betekenis meer was. Maar juist toen deden de Indonesiërs een grote inval in Yogyakarta. Wel werden ze met zeer grote verliezen teruggeslagen maar ze hadden bewezen dat ze nog wel degelijk een factor van betekenis waren. De internationale druk nam toe en resulteerde uiteindelijk in de onafhankelijkheidsverklaring vanuit Nederland. Dit monument herdenkt deze gebeurtenis en met onze bus passeerden wij een ereveld waar de gesneuvelde Indonesiërs begraven liggen. Het museum in het fort bevat tal van diorama's over deze periode. ik besef ook wel dat het hun beeld van de geschiedenis is, wellicht wat eenzijdig, maar toch heel goed om dit te zien zodat we zelf met kennis uit meerdere bronnen ons een goed beeld kunnen vormen.

Al dwalend door het fort langs de diorama's drong zich de vraag bij mij op wat nu het wezenlijke verschil is tussen deze opstand of zo je wilt guerrillaoorlog en de Nederlandse Opstand in de 16e eeuw. Andere tijd, andere wapens maar uiteindelijk toch om vrijheid, om zelfbeschikking, om behoud van de eigen identiteit, om behoud van je soms eeuwenoude rechten en gebruiken. Kortom met oprechte ontroering over het leed, verdriet, angst wat aan beide zijden geweest moet zijn, denk ik dat ik dit volk toch wel een beetje begrijp.

Het paleis van de Sultan heeft prachtige, werkelijk schitterende elementen in zich. Een ongekende rijkdom.

In een grote prachtige hal was een heel groot gamelan orkest opgesteld. Dat deed mij weer denken aan het boek van Hella Haasse: Heren van de thee. Samen met een poppenspeler klonken muziek en tekst door de ruimte. Maar die taal beheers ik niet dus het verhaal ontging ons. Wel een mooie ervaring.

Toen we daarna het Waterpaleis bekeken kwam het geheel toch wel over als het toppunt van decadentie. En dan dringt zich weer een vraag op. In Europa zijn dit soort vorstenhuizen door revolutie tot een eind gebracht. Denk aan Frankrijk en Rusland. Maar hier niet. Zou het toch iets zijn dat de eeuwenlange overheersing door de Nederlanders hun juist dit symbool van hun eigen geschiedenis in het hart hebben doen sluiten. Herkenning en wellicht idealisering deed de andere kant van de medaille vervagen. Kortom weer een dag vol vragen en overpeinzingen . 

Het gebied is wel erg toeristisch. Een niet aflatende stroom van souvenir verkopers zwermt om ons heen. Verder, maar dat geldt overal in dit mooie land, wil iedereen met je op de foto. Oud en jong, schoolmeisjes en militairen, je kunt ze geen groter plezier doen dan de arm om hen heen slaan en de fotograferende vrienden hun gang te laten gaan. Ik merk dat hun enthousiasme mij ook aansteekt!

Het laatste bezoek betrof de Prambanan Tempel. Een werkelijk indrukwekkend monument vanuit het Hindoeïsme. Een groep tempels die je ook met trappen kunt beklimmen. Als bouwwerk en archeologisch monument kan ik het oprecht bewonderen maar van de betekenis en inhoud begrijp ik eigenlijk niets. Een tropische regenbui van ongekende heftigheid dwingt ons wel om het bezoek te beëindigen. we gaan terug naar ons hotel. Toen we vanmorgen vertrokken konden we de vulkaan Merapi prachtig zien liggen maar nu beneemt de regen ons alle uitzicht.

Gelezen: 224 keer

Laat een reactie achter

Zorg ervoor dat alle vereiste gegevens ingevuld zijn, aangeduid met een asterisk (*). HTML code is niet toegestaan.