HISTORIZON

Een terugblik naar het heden

dinsdag, 29 november 2016 22:52

Van Yogyakarta naar Semarang

Geschreven door Piet Segers
Beoordeel dit item
(0 stemmen)

Soms brandt een enkele regel zich onuitwisbaar in: "zij waren nog zo jong".

We stonden op het ereveld Kalibanteng bij Semarang. Meer dan 3000 slachtoffers van de Japanse interneringskampen. Heel veel vrouwen, maar in het hart van het veld de kinderen. Een dag oud, 3 jaar, alles even aangrijpend. Daarvoor waren we in Ambarawa geweest. Daar naast de katholieke kerk moest het kamp 8 gelegen hebben. Al gauw had onze gids Yanti iemand gevonden die ons in contact bracht met een kloosterzuster. Nog een kleine groep nonnen zorgt hier voor een basisschool en een ziekenhuis voor de allerarmsten. We werden allerhartelijkst ontvangen en meegenomen naar de tuinen achter het klooster. Daar werden ons de gebouwen gewezen waar de 2000 vrouwen en kinderen gezeten moeten hebben. Toen grote ruimten, nu onderverdeeld in kleinere vertrekken. Maar het beeld was goed te vormen. Velen die hier door ondervoeding of ziekte bezweken zijn hebben hun graf op Kalibanteng.

Het was zo'n dag dat de spreuk van Erasmus waar bewaarheid werd: Oorlog is aangenaam voor die het nooit heeft meegemaakt.

Want over oorlogen ging het veel vandaag. we reden door het gebied waar de Java oorlog gewoed heeft. In wat wij de Franse tijd noemen waren de Britten in Indonesië gekomen en hadden daar het gezag gevestigd wat enige tolerantie kende. Toen in 1816 de Nederlanders terugkwamen werd het gezag hersteld. Lokale vorsten begonnen een opstand wat leidde tot de Java oorlog. Langdurig en uitputtend. Door het aanleggen van forten op verschillende locaties wisten de Nederlanders het verzet steeds meer te breken en in 1830 gaven de laatste strijders zich over. Tot 1940 bleef het relatief rustig. Toen de Japanse bezetting waarvan we de gevolgen hebben gezien.

Na de capitulatie van de Japanners in 1945 kwam er een nieuwe fase. Ik neem maar grote stappen.

Vanaf de kerktoren schoten Indonesiërs op het kamp wat daar achter lag. Weer doden en gewonden.

De Britten kwamen om de kampen te bevrijden en de mensen naar betere oorden te brengen. Maar nu begon meteen de Indonesische vrijheidsstrijd. Een enorm monument met daaromheen heel veel oorlogsmaterieel herdenkt die eerste overwinning van de Indonesiërs op de Britten. Een monument voor de onafhankelijkheidsstrijd.  

Ook in Ambarawa staat een heel groot fort. Nu fort Willem I maar oorspronkelijk fort Ontmoeting, gebouwd in 1746. We konden er niet in, nu militair terrein, maar toen we er omheen reden kregen we een goede indruk van de enorme omvang van het fort. De naam Ontmoeting komt omdat hier de Gouverneur van Imhoff de sultan ontmoette.

Even verder langs deze weg kwamen we bij fort Willen II. Geheel gerestaureerd en zeer goed herkenbaar. Deze forten zijn in de 18e eeuw gebouwd om mogelijke invallen van Europese concurrenten (lees Engelsen) te kunnen afslaan.

Kortom we reden over een weg die van groot belang was in de VOC tijd als verbinding tussen de belangrijke haven van Semarang en de zetel van de gouverneur van dit deel van Java in Yogyakarta. 

Maar ook een weg met verhalen van oorlog, van onmenselijke interneringskampen en van graven van kinderen "Zij waren nog zo jong".  

Gelezen: 606 keer
Meer in deze categorie: « Yogyakarta Semarang »

Laat een reactie achter

Zorg ervoor dat alle vereiste gegevens ingevuld zijn, aangeduid met een asterisk (*). HTML code is niet toegestaan.