HISTORIZON

Een terugblik naar het heden

zaterdag, 03 december 2016 09:28

Surabay

Geschreven door Piet Segers
Beoordeel dit item
(0 stemmen)

Weer zo'n plek, weer zo'n stad waar heden en verleden zo met elkaar in contrast zijn. Nu een mooie stad, zo vriendelijke mensen, zo hartelijk, voorkomend. Ruim, veel groen.

Met het verleden bedoel ik het najaar van 1945. Over deze periode is nog weinig bekend. Nieuw onderzoek is aangekondigd. Resultaten van dat onderzoek zullen onderstaande verder inkleuren en mogelijk bijstellen. Dat is alleen maar goed.

In 1945 kwam er een einde aan de Japanse bezetting. De voormalige kampbewaarders moesten nu de Nederlanders beschermen. Tegen de afspraken in kregen veel Indonesiërs, vooral jongeren Japanse wapens in handen. De Nederlanders kwamen terug in Surabaya. Eindelijk verlost van die vreselijke marteling in de Jappenkampen. Ze kwamen terug met het voornemen om hun leven van voor de oorlog weer op te pakken. Is het hun kwalijk te nemen dat zij na alle ellende daarnaar verlangden. Maar de wereld waarin zij kwamen was niet meer dezelfde. De Indonesiërs en zeker de jongeren wilden onder geen voorwaarde weer terug naar die oude tijden. Zelfstandigheid dat zou het zijn.

Dus de Nederlanders kwamen in de volgende ellende. Mannen werden opgepakt en in de voormalige Nederlandse sociëteit gevangen gezet, vreselijk gemarteld en vele tientallen Nederlanders kwamen daarbij om. Vrouwen en kinderen werden in de gevangenis gezet. Grote aantallen, erbarmelijke omstandigheden. Het vlagincident. Ik schreef er eerder over. Voor de Indonesiërs de geboorte van hun vlag. Een geweldig, samenbindend, heroïsch moment. Ik kan daar wel iets van begrijpen. Voor de Nederlanders een ontering van wat hun heilig was, een afscheuring van het verleden, een stap in nieuwe onzekerheid. Al deze ellende, mag ik zeggen het onrecht en geweld wat de Nederlanders werd aangedaan veroorzaakte nieuwe frustratie. Na de Japanners waren nu de Indonesiërs de vijand, misschien nog gewelddadiger. De Nederlanders, wellicht (heel erg) naïef, begrepen niet dat er nieuwe tijden waren aangebroken. De slag om Surabaya begon. De Britten probeerden de uitgebroken revolutie te stoppen. 35.000 doden waren het gevolg en de revolutie was nog springlevend. De Indonesiërs lieten zien dat ze hun leven over hadden voor hun onafhankelijkheid. Toen de Nederlanders het gezag probeerden te herstellen met wat politionele acties werden genoemd was het in feite een oorlog tegen een gewelddadige vijand. Ook daarbij zijn dramatische fouten gemaakt, wat fout is moeten we niet verdoezelen, want dan kunnen we ook niets leren. Maar deze reis deed mij wel een beetje begrijpen waar dat geweld van beide zijden vandaan kwam. Het heeft mij geleerd om nog, nog voorzichtiger te zijn met het beoordelen als ik maar van één kant het verhaal hoor.

We deden meer in deze mooie stad. We maakten wandelingen en zagen veel Nederlands erfgoed. prachtige huizen, paleizen van regeerders, panden van banken en handelsmaatschappijen. We kregen een middag gezelschap van een dame van de afdeling stadsvernieuwing van Surabaya. Ze nam ons mee naar het geboortehuis van Soekarno. Midden in een kampong. Ook weer zo'n beleving om door die steegjes te dwalen. Iedereen groet je vriendelijk, kinderen zwaaien naar je. Vervolgens naar de Nederlandse begraafplaats. Ook weer zo'n bijzondere plek. Graven van zo'n 150 jaar of langer geleden. Soms ontroerende teksten. Een enorme begraafplaats. Sommige delen totaal in verval, andere delen nog in zeer goede staat. Geiten lopen daar vrij rond.

Onze begeleidster vertelde ons dat er nu een plan ontwikkeld wordt om de goede delen wat meer bij elkaar te brengen en het vervallen deel te ruimen en te gaan inrichten als een integraal onderdeel van de kampong met onder meer een speelplaats voor de kinderen. Het is even wennen aan het idee, maar ik denk dat het goed is. We bewaren een waardevolle historische plaats en gelijktijdig geven we de kampong ruimte om met name voor de kinderen betere leefomstandigheden te realiseren. Ik heb er vrede mee.

We kregen een rondleiding door ons hotel. Een mengeling van confronterende decadentie (wel mooi, maar toch) en interessante historie. We kwamen bij het torentje waar het vlagincident plaatsvond en waren in kamer 33 waar het Brits - Nederlandse gezag zich gevestigd had. Hier vonden gesprekken plaats met de Indonesiërs. Maar de actualiteit was de gesprekken steeds ver vooruit. Het geweld was niet te stuiten.

Surabaya, er is nog veel meer te vertellen over deze interessante stad. In 1677 kwam de VOC hier en bouwde een fort. Ook hier een haat - liefde verhouding met de sultan. We gaan steeds meer herkennen.

Toen in 1740 de Chinese opstand in Jakarta werd neergeslagen trokken veel Chinezen hierheen. Maar erg hartelijk ging het niet.

Genoeg over deze interessante stad. Een waardig slotstuk van een geweldige reis.

Gelezen: 643 keer Laatst aangepast op donderdag, 08 december 2016 09:40

Laat een reactie achter

Zorg ervoor dat alle vereiste gegevens ingevuld zijn, aangeduid met een asterisk (*). HTML code is niet toegestaan.